Συγχώρεση

Τι είναι για σένα η συγχώρεση;

Για μένα ήταν έννοια διαστρεβλωμένη μέχρι πολύ πρόσφατα, κάτι που καταλογίζω αποκλειστικά στους παιδικούς και εφηβικους καυγάδες με τον πατέρα μου. Όλα τα παιδιά τσακώνονται με τους γονείς τους, θα μου πεις. Στη δική μας περίπτωση, ο τσακωμός συνήθως τελείωνε με τον καθένα να οχυρώνεται στην άποψή του και να διακόπτονται οι διπλωματικές σχέσεις. Και μετά περνούσαμε μήνες να διασταυρωνόμαστε στο σπίτι και να μη μιλάμε.

Τον περισσότερο καιρό αυτό ήταν εύκολο, γιατί ο πατέρας μου ήταν απών (συναισθηματικά απολύτως, συχνότατα και σωματικά). Έλα σου όμως που ερχόταν κάποια στιγμή που ήθελα να πάω σε ένα πάρτι, μια έξοδο, μια δραστηριότητα, για την οποία η μάνα έκρινε ότι δεν μπορούσε ή μάλλον δεν ήθελε να πάρει πάνω της την ευθύνη να μου δώσει άδεια. Οπότε έπρεπε να πάρω έγκριση από τον πατέρα μου και μοιραία να του μιλήσω.

Σημειωτέον, μεγάλωσα σε ένα σπίτι όπου “καταρχήν υπάρχει δημοκρατία, αλλά στο τέλος γίνεται αυτό που σας λέω Εγώ”. Εννοείται ότι ο “Εγώ” δεν ήμουν εγώ. Και η έννοια της συγχώρεσης είναι μια μόνο από τις στρεβλώσεις που παλεύω να καταπολεμήσω.

Η συγχώρεση λοιπόν ήταν αυτό που συνέβαινε όταν ζητούσα συγγνώμη από τον πατέρα μου, προκειμένου να επαναληφθούν οι διπλωματικές σχέσεις μεταξύ μας. Συγγνώμη, αναγνωρίζοντας ότι εγώ ήμουν λάθος στον καυγά μας, ότι έχω καταλάβει το λάθος μου και του ζητώ να με συγχωρέσει. Και αυτός, δείχνοντας ανωτερότητα, με συγχωρούσε.

Έπρεπε να ασπρίσουν τα μαλλιά μου για να πληροφορηθώ, έκπληκτη, ότι συγχώρεση είναι κατεξοχήν η αποδοχή αυτών, με τα οποία δεν συμφωνούμε. Όπως φανερώνει και η ετυμολογία της λέξης, συν+χωρώ, βρίσκω χώρο μέσα μου για κάτι, το οποίο καταρχήν δεν είναι δικό μου. Αποδέχομαι δεν σημαίνει απαραίτητα ότι συμφωνώ, ότι αναγνωρίζω λάθος (δικό μου ή των άλλων), ή ότι υποτάσσομαι. Η αποδοχή δεν ενέχει αξιολογική κρίση.

Η δε συγγνώμη -άλλη ταλαιπωρημένη έννοια- αν την προσεγγίσουμε ετυμολογικά, προέρχεται από το συν+γνώμη, σημαίνει δηλαδή ότι συντάσσομαι, συμφωνώ με μια γνώμη, ενδεχομένως αναγνωρίζω την ορθότητά της.

Κι αν ακόμα συγγνώμη και συγχώρεση σημαίνουν για σένα κάτι άλλο από τα παραπάνω, νομίζω ότι θα συμφωνήσεις, είναι λάθος η πρώτη να υποβιβάζεται σε προαπαιτούμενο της δεύτερης.

Η πρόκληση τώρα είναι, πώς η παραπάνω διαπίστωση μετουσιώνεται σε πράξη, ώστε να αρχίσει η πραγματική συγχώρεση…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s